Anlatılmaz Ölünür

Bir saatim kaldı. Nasıl olacağını sormayın işte. Sadece bir saatim kaldı. Dünya için ben, benim için dünya olmayacak artık. Bir saatim, hayır 59 dakikam kaldı.

İstediğim herkesin şu anda yanımda olması mümkün olsaydı onlara neler söylerdim. Affet beni kardeşim. N’olur ağlama abla. Dik dur baba. 50 dakikam kaldı.

Pişmanım hem de çok. Neden neden bütün bunları yaptım Allah’ım? Affedecek misin beni? Bunca hakkı nasıl ödeyeceğim? Birçoğunun arkasından konuştum. Çok kere yalan söyledim, abarttım olduğundan farklı anlattım. Kandırdım. Küçümsedim. Aşağıladım. Yapmam gerekeni yapmadım, yapmamam gerekeni uslanmadan defalarca yaptım. Pişmanım hem de çok. 35 dakikam kaldı…

Bir dahaki sefere diyemiyorum, o yüzden keşke diyeceğim. Aman Allah’ım ne kadar çok fırsatı kaçırmışım. Keşke daha cesur olsaydım. Gözümü karartsaydım. İşte o an taşı gediğine koysaydım. Keşke! Ayrılmadan elini öpseydim keşke. Bilmezdim bir daha görmeyeceğimi. Dönüp baksaydım yüzüne sen beni izlerken. Gurur yapmasaydım o an. Bu kısa hayatta arkamda bırakacağım şeyler bir mezar ve kemiklerden ibaret olmasaydı. Ne bileyim; bir şiir, bir resim, bir anı, aşk dolu bir kalp. Ve daha neler. Keşke biraz daha vaktim olsaydı. 20 dakika…

Hiç umudum yok diyemem. Bir keresinde bir kedi yavrusuna süt vermiştim. Bana bu merhameti veren Allah’ım sen benden daha az merhametli olabilir misin? Hatırlıyorum yaşlı teyzelere yer vermiştim, arkadaşımın çantasını taşımıştım, yoldaki dilenci elimdeki suyu istemişti, hiç düşünmeden uzatmıştı. Ha bir de sık sık gülümsemiştim. Yaptıklarımın telafisi değil belki ama biliyorsun beni terbiye eden Allah’ım, kötü biri değilim. 10 dakika…

Baba düşündüğün kadar olmasa da benimle hep gurur duyacaksın. Bazen bir köşede gözlerin ıslanacak. Yutkunacaksın ama boğazında kalacak… Abla buna da ya sabır de. Biliyorsun bekliyoruz seni bir durak ötede. Abi dağ gibi dur sende. Sakın gözlerin yaşarmasın. Ağlayacaksan kimsenin görmeyeceği bir yerde gizli gizli ağla, yumruğunu duvara orda vur. Kardeşim beni zamanla unutacaksın. Daha neler göreceksin hayatında. İlk zamanlarda birisi abi deyince yere bakacaksın, ama hatırlamayacaksın beni çok fazla. İşte sana sık sık kızardım, bazen tatlı kavgalar ederdik falan filan, o kadar yani… Uzun bir dakika…

Allah’ım bu kadar tatlı mıydı derin bir nefes almak. Bir kere daha… Saniyeler ruhumu kemirirken mi anlamalıydım hayatın anlamını? Hayır! Sormayın bana ne olduğunu. Anlatılmaz bu ölünür çünkü!

“Anlatılmaz Ölünür” üzerine 2 düşünce

    1. yazımı okumayalı baya olmuş, kendim yazdığımdan mıdır bilmem ama okurken ürperdim, herhalde eskisi kadar ölümü düşünmüyorum artık

Bir Cevap Yazın